- Κατηγορίες
- ΝΕΑ
Συνέντευξη Κ.Ροδόπουλου: η Επαγγελματική Εκπαίδευση ως επιλογή με προοπτική
Ο Κωνσταντίνος Ροδόπουλος, Ιδρυτής και Πρόεδρος ΔΣ της Ανώτερης Σχολής ΑΚΜΗ και Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατάρτισης, μέσα από συνέντευξή του στον REAL FM 97.8 και τον Νίκο Χατζηνικολάου, αναφέρθηκε στην Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση ως βασικό πυλώνα ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να αποτελέσει επιλογή περισσότερων νέων στη χώρα μας. Επιπλέον, παρουσίασε το καινοτόμο εκπαιδευτικό μοντέλο της ΣΑΕΚ ΑΚΜΗ, που δεν προσαρμόζεται απλώς στις εξελίξεις, αλλά επιδιώκει να τις προβλέπει, καθώς και στην ουσιαστική διασύνδεση της Εκπαίδευσης με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας.
«Ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ έβαλε ψηλά την επαγγελματική εκπαίδευση. Πώς το σχολιάζετε, μάλιστα με τη δική σας οπτική ως Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατάρτισης;»
Το χαιρετίζω θερμά. Ως Αντιπρόεδρος του EVBB, του ευρωπαϊκού οργανισμού για την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, παρακολουθώ καθημερινά τι συμβαίνει στις πιο ανεπτυγμένες οικονομίες της Ευρώπης. Εκεί, η επαγγελματική εκπαίδευση δεν είναι «δεύτερη επιλογή» — είναι βασικός πυλώνας ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας. Αυτό που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ είναι ακριβώς αυτή η κατεύθυνση, και έρχεται μάλιστα την κατάλληλη στιγμή.
«Το επιβεβαιώνουν δεκάδες έρευνες. Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα ο όμιλος σας παρουσίασε μια τέτοια: η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό συμμετοχής νέων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ευρώπη, αλλά ταυτόχρονα, σύμφωνα με το CEDEFOP, σημειώνει το 2017 και το 2024 την τρίτη και τη δεύτερη χαμηλότερη επίδοση αντίστοιχα, μεταξύ 31 χωρών, στην αντιστοίχιση δεξιοτήτων με την αγορά εργασίας. Έχουμε, δηλαδή, πληθωρισμό πτυχίων, αλλά έλλειμμα δεξιοτήτων. Η ίδια μελέτη προτείνει ρητά μετατόπιση μέρους της ζήτησης προς την τεχνική-επαγγελματική εκπαίδευση. Πώς απαντάει η ΑΚΜΗ σε αυτές τις συνθήκες; Οι συνεργασίες σας με Sani/Ikos και Toyota έχουν προκαλέσει αίσθηση.»
Η Ελλάδα μπαίνει επιτέλους σε έναν δρόμο που άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν χαράξει εδώ και δεκαετίες· εμείς στην ΑΚΜΗ δεν περιμέναμε τη μελέτη για να το κάνουμε — το εφαρμόζουμε εδώ και δεκαετίες. Η ΑΚΜΗ απαντάει με τον πιο απλό τρόπο: δεν περιμένουμε να μας πει η αγορά τι λείπει μετά την αποφοίτηση — τη φέρνουμε μέσα στην αίθουσα και στα εργαστήριά μας από το πρώτο εξάμηνο. Η συνεργασία μας με τον Όμιλο Sani/Ikos του Δρ. Ανδρεάδη είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα: οι σπουδαστές μας εκπαιδεύονται μέσα στα ίδια τα ξενοδοχεία, με τα πρότυπα λειτουργίας που θα συναντήσουν από την πρώτη μέρα εργασίας τους. Το ίδιο συμβαίνει και με τη φετινή συνεργασία μας με τον Όμιλο Toyota στην υβριδική τεχνολογία — δεν διδάσκουμε θεωρία γύρω από την ηλεκτροκίνηση, εκπαιδεύουμε πάνω στην ίδια την τεχνολογία που η εταιρεία φέρνει σήμερα στην αγορά. Αυτή είναι η ουσία της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, η σύνδεση με την αγορά εργασίας. Αυτό είναι το μείζον θέμα που απασχολεί όλες τις κοινωνίες, όλες τις οικονομίες.
«Σε μια αγορά —ιδιαίτερα στην Αθήνα— όπου οι επιλογές εκπαίδευσης είναι πολλές, με δίδακτρα που διαφέρουν σημαντικά, τι συνιστάτε στους γονείς και στους νέους που αναζητούν σπουδές;»
Καταλαβαίνω απόλυτα την ανησυχία των γονιών, ειδικά στην Αθήνα όπου οι επιλογές έχουν πολλαπλασιαστεί. Αυτό που θα συνιστούσα είναι απλό: μην κρίνετε μόνο από τα δίδακτρα. Επισκεφθείτε τον χώρο, ρωτήστε ποιος διδάσκει, τι εξοπλισμός και υποδομές υπάρχουν, πώς συνδέεται η σχολή με πραγματικές επιχειρήσεις, πού καταλήγουν οι απόφοιτοι. Η επιλογή σπουδών είναι επένδυση στο μέλλον ενός νέου — αξίζει τον χρόνο να τη συγκρίνεις με την ίδια προσοχή που θα έβαζες σε οποιαδήποτε άλλη σημαντική απόφαση της οικογένειας. Στους γονείς λέω ότι αξίζει να ρωτήσουν, να συγκρίνουν, να δουν με τα μάτια τους πριν αποφασίσουν.
Ε4. «Η πολιτεία κινείται σε νέες δομές δημόσιων ΣΑΕΚ. Πόσο εύκολο είναι μια δημόσια σχολή να σταθεί σε αυτό το περιβάλλον;»
Χαιρετίζω κάθε πρωτοβουλία της πολιτείας για την ενίσχυση της ΕΕΚ — το χρειαζόμαστε όλοι, είναι θετικό για τη χώρα. Αλλά ανάμεσα στην ανακοίνωση μιας νέας δομής και στη λειτουργία ενός εργαστηρίου αιχμής με σύγχρονο εξοπλισμό και εξειδικευμένο εκπαιδευτικό προσωπικό, μεσολαβεί πολύς δρόμος. Διαβάσαμε μάλιστα τις προάλλες ότι μια τέτοια προσπάθεια στη Δυτική Μακεδονία φαίνεται να έπεσε στο κενό — παρά το γεγονός, παρακαλώ, ότι είχαν ήδη συνδράμει και ιδιώτες επιχειρηματίες, τόσο με δωρεές για τον εξοπλισμό, όσο και με μελλοντική δέσμευση να απορροφήσουν τους αποφοίτους. Αυτό δείχνει ακριβώς το ερώτημα που θέτω: δεν αρκεί η καλή πρόθεση, χρειάζεται συνέπεια και σταθερότητα στον σχεδιασμό — ποιος θα εκπαιδεύσει τους εκπαιδευτές, με ποιον εξοπλισμό και τι γίνεται όταν η απόφαση αλλάζει στη μέση της διαδρομής;
GALLERY


































